נייע וואקקענס
עס בלייבט זיך נקיך וואס דער איד טהוט, וואוער נעהט, וואס ער ליידעט ווען ער איז אונטערןבלויען היטעל—אבער ווען ער קומט אהיים נעפינטער קוראזש און האפנונג. ווען א קויפער ווארפטא אידען א שטיין, אדער ער בעליידיגט איהם, איזאיהם נור טרויעריג אויף'ן הארצען ביז'ן שוועל פוןזיין הויז, אבער וויא נור ער קומט אריין פוןזיין מזוז ניבט ער א שמייכעל און פרעהט זיךמיט זיין פאמיליע. דיא לופט פון ליעבע און פריע־דען בערוישט איהם ווען ער ניבט א בליק אויףדיא גוטהערציגקייט פון זיין פרוי און דיא קוסטינד־קייט פון זיינע קינדער. בלעם איז נעווען ישראל'סביטערסטער פיינד, און דאך האט ער נעמוזט צו־נעבען אז איבער ישראל'ס היים איז ניטא !
אבער דיא אידישע היים אין דער נייען וועלט פאנגט אן פערליערען איהר גלאנץ. פון איין זייט דיא נעדיכט נעפאקטע טענעמענט הייזער, וואו מענטשען ליעגען פערשפארט אין איינגע, האלב פינסטערע צימערלאך, און פון דער אנדערן זייט דיא מיראניי פון דער גרויסער סאסיעטי וואס בערויבט אידישע קינדער אויף דיא מינדעסטע פרעטענזיע, און פערשיקט זיי אין קריסטליכע אנשטאלטען. מאנ טענליך הערן מיר פון צעהנדליגע אידישע פערריינטע מאמעס, ניעדערגעשלאגענע טאטעס, און פערטרויערטע קרובים. יעדער פון זיי דער- ציילט וויא אזוי זיין קינד איז אבגעריסען געווארן פון זיין היים, און וויא אזוי דיא פעררוואגילטע היים האט זיך זייט דאן פעררוואנדעלט אין א לעבעדי- גען קבר.
דיא אויפגאבע פון דיא ציוניסטען איז אויך צו זארגען פאר'ן אידענ'ס היים אין דער פרעמד פונקט וויא פאר'ן אידענ'ס היים אין דעם לאנד וואס איז געווען אונזער היים. דיא שטימטע פון דיא פער
אָדער ריא אידישע היים אין נעפאהר
פון נ. זעליקאוויץ.
א שווארצער וואלקען האט זיך אראבגעקלאזען אויף דיא אידישע היים אין אמעריקא. נעהמט דיא ארעמע פארמערס וועלכע וואהנען צווישען דיא קאלטע בערג אין דער שווייץ, וואו זיי ארבייטען און ליידען, נעהמט דיעזע פערזארגליכע בערג-לייט פון זייער קאלטע הייזעל און פיהרט זיי אוועק אין א שטאדט פון לוקסוס און גלאנץ. איהר מעגט זיי געבען וואס זייער הארץ געלוסט, זייא ביינקען דאך נאך זייער קאלטע היים דארט צווי־ שען דיא שטילקע בערג. פיר דיא וואס זיינען ער־ צויגען געווארן אין דיא געגענדען פון שניי, איז דיא ארימע ווינטער-היים דער שעהנסטער פאלאסט, דיא ארימע איטאליענער וועלכע לעבען אין נויטה און שמאכטען אין נעאפעל, פערזיכערן אונז ביי יעד־ דער געקענהייט אז נעאפעל איז דער שעהנסטער פלאטץ אויף'ן ערדקוגעל. יעדער פיהלט זיך גליק־ ליך ווען ער דערמאנט זיך אן זיין היים.
ווארום? יעדע היים איז א נעסט פון ליעבע,פריינדשאפט און טרייהייט.דיעזע ליעבע צו דיא אלטע היים וואס איז אזויטיעף איינגעבאקען ביי אלע נאציאנען איז נאכטיעפער איינגעוואורצעלט אין א אידישע הארץ.דיא צוויי ווערטער "איד" און "היים" נעהען ארעםגעשלאסען דורך דער היסטאריע אין אלע לענדער,און אלע צייטען. יעדעס מאל ווען דיא ביבעלהייסט אונז פייערן א שמחה, פערזאגט אונז אימערפער מיר זאלען זיך פרעהען מיט אונזער פאמיליע(אתה ובנך ובתך וכו') מיט אונזערע עלטערן, זיהן,טעכטער, שוועסטער, ברידער און זאגאר אויך בעדיענטע.ווען מיר גיבען א בליק אויף דיא פערשוואונדענעדורות פון פינסטערן מיטעל-אלטער ביז היינט,זעהן מיר אלץ דעמזעלבען שטראהל וואס בעשיינטדעם דאך פון יעקב'ס געצעלט פון יענער זייט מזוזה,און דיזער שטראהל איז דיא היים.