VIII.
שמאמוטען־ענדערונג.
איין ענדערונג אין דיעזע שטאמוטען קען נור דורך דעם ציוניסטען־קאנגרעסם בעשלאסען ווערן.
נרעסם. זיי זיינען אבער ביי דער מיינונג ניט גע־בונדען.
§ 37. יעדע רעכט זוכענדע פארטיי האט א רעכט איהרע טענות פארצולענען דורך א יוריס־טיש געבילדעטען אדוואקאט, וועלכער זאלל פער־טרעטען זייערע אינטערעסען.
אהן האפנונג
א כילד פון ארימען אידישען לעכען.
עס געהט אויף דיא שפיץ פינגער צו דעם ווינ־ קעל וואס זיין פרוי שלאפט. ער זעהט איהר בליי־ כע געזיכט, איהר מאגערע האלז, און הערט איהרע זיפצען פון שלאף און עס רייסט אין איהם דאס הערץ.
ער לאזט זיך געהן צום צווייטען ווינקעל וואו עס שלאפען דיא קינדער, און זיין אויג פאללט אויף דעם בארדער, וואס שלאפט דארט אין ווינקעל.
דער בארדער איז איהם וויא א ביין אין האלז. ווען ער וואלט האבען צו צאהלען רענט, וואלט ער שוין לאנג געמאכט דעם בארדער צו מופען פון זיין פאלאסט. דער בארדער איז אבער גראדע אן ארענטליכער מענש. ער צאהלט זיין רענט רעגעל־מעסיג, בעקלאגט זיך ניט וואס אין הויז איז קאלט, נאס און חושף־דיג. ער בארגט אויס אמאל אויף א ברויט פאר דיא קינדער. אבער דאך איז ער איהם צו לאסט געווארן, ווייל ער דרעהט איהם שטענדיג א מוח מיט זיין ציוניזמוס, מיט זיינע אידעען, וועלכע ער רופט חלומות, מיט זיינע האפ־נונגען, וועלכע סענען דערווייל זיין הונגער ניט שטילען.
וואס טויג איהם ראזשינקעס מיט מאנדלען? ער דארף האבען ברויט.
וואנדערמאן קען ניט ליידען וואס דער בארדער שלעפט זיך ארום צו ציוניסטישע פערזאמלונגען, און באדערט איהם א קאפ קומענדיג צו הויז, אי־בערזאגענדיג דיא רעדען פון דיא ציוניסטישע דער־
עס איז נאכט. אין פעלעם סטריט איז פינסטער. דער שמאלער הימעל וואס זעהט זיך ארויס אין דער ענגער געסיל איז פערצויגען מיט א שווארצען וואלקען. דורך א פענסטער פון א בייסמענט זעהט זיך א דונקעלער שיין פון א לעמפעלע.
אין דרויסען, ביים פענסטער, שטעהט א מאן און קוקט אינווייניג אין בייסמענט אריין.
ער איז דער בעל הבית. ער איז דער ברויט גע־בער פון דער פאמיליע, וואס וואהנט אין דעם פינסטערן קעלער, און איז בעקאנט אונטער דעם נאמען ישראל וואנדערמאן.
נאמען ישראל וואונדערמאן.דער קליינער לעמפעל בעלייכטעט דונקעל דעםצימער, און ישראליק זעהט דורך דעם פענסטער אבלאסע פרוי, וועלכע ליענט אויף דער ערד איבער־געדעקט מיט א שמאטע און ביי איהר זייט אקליין קינד מיט א געל פנים.
א זיפץ האט זיך ארויסגעריסען פון דעם מאן'ס הערץ. ער האט אנגעפאנגען געהן הין און צוריק פאר דעם פינסערן בייסמענט און געטראכט.
ענדליך האט ער זיך געמאכט א הערץ, איז ארונטער דיא שמוטציגע טרעפ, און איז אריין אין בייסמענט.
זיין בליק איז געפאללען אין דעם צווייטען ווינ־קעל פון צימער, וואו עס זיינען געלעגען דריי קינדער, פון וועלכע עס האבען זיך ארויסגעזעהן בלויז דיא קעפעלאך פון אונטער דיא שמאטעס מיט וועלכע זיי זיינען צוגעדעקט.