רופם ניט גרייכען. אונזער ארבייט דארף זיין ווענען שערס צו זעהן אז יעדער איד זאל האבען א שעהר אין דיא באנק, אבער צוזאמען נעהמען דורך ראפפעכס אייניגע שערס, וועט בריינגען אונזער בעווענונג קליינע נוטצען.
דער רעזולטאט פון דעם קען זיין אז דיא נוט הערציגקייט פון אונזער ציוניסטען זאל חלילה איינמאל אויסגענוצט ווערען פון א שווינדלער, דאן וועט ציוניזמוס ארויף ציעהן אויף זיך דעם חשד פון דער וועלט. יעדער ציוניסט דארף בייטען אין זיין סירקעל. יעדער ציוניסט דארף ארבייטען צו געווינען דאס צוטרויען פון פאלק. ווען דאס פאלק וועט האבען צוטרויען צו דיא פיה-רער וועט דאס פאלק טעהר טאהן וויפיל דיא סיר-קולארס מיט דיא טיקעטס קענען טאהן, און אויפ-וועקען צוטרויען אין פאלק איז גענוג יעדער זאל דאס טאהן ביי זיך אין דער היים און ניט ארויס-טרעטען פון זיין אייגענעם גרענעץ. אויב א גע-פאלק פאלן אין א שטארק ווייזט זיך ארויס ער פאלק דייך, דארף מען עס לאזען וויסען אלע זאל-לען נאך טאהן, אבער שיקען טיקעטס בעטען הילפען, איז ניט ווינשענסווערטה און קען זיך אויך ארויסצייגען געפעהרליך.
דיעזע און נאך אזעלכע "קלייניגקייטען" זיינען פון גרויסער וויכטיגקייט, איבערהויפט אז קיין פון איירישאן קען זיי ניט אויסגערדיקען. עס וואלט זיין איין זארט ענדלאזע גארליכארקייע. דיא פער דעריישאן קען ניט היטען און דיקטירען יעדען רעדנער וואס ער זאל היידען אים נאמען פון ציון. אזוי וויא זיי קענען ניט לעזען דיא געדאנקען פון יעדען וואס געפינט זיך אויס "אפייטנט" פאר א נייעם באטטאן, אדער וויא זיא קען ניט מאנאפאר ליזירען אלע פרינטינג אפיפעס צו פערמיידען דאס דרוקען פון געוויסע ראפפעל טיקעטס; עס קען אבער זייער ניך געסטאפט ווערן דורך דיא אינדי ווידעלע ציוניסטען אדער דיא אינעליגענטע סאר סייעטיס, וועלכע זאלען אויפפאסען אז עס זאל ניט זיין "איש כל הישר בעיניו יעשה" מען דארף וויסען אז מיט יעדער טהאט איז מען פעראנט ווארטליך פאר דער וועלט. איינעם א טעות קען אמאל זעהר טהייער קאסטען, און מיר טוזען דארום גלייך פון אנפאנג פערהיטען דיא טעותים וואס ווערען געמאכט דורך דיא וויכטיגע קלייניג קייטען.
ס. בלומבערג.
באסטאן, מאסס.
מעמבערס. יעדער איינער אין איין אויטאריטי ארויס צו געבען א פארם וויא דער באטען זאל אויסזעהן. אין קאלעדזשעס, אין ארדענס, אדער א אנדערע סאסייעטיס, וועלכע טראגען צייכענס צו ווייזען פאר דער וועלט אדער פאר זייערע ברידער ווער זיי זיינען, ווערט געוועהנליך אנגענומען א יין פארטע און אלע זעהן אויס עהנליך אדער גלייך. וואס זעהן מיר אין ציוניזמוס? איינער האט דרייא קאלירען אין זיין באטען, איינעם איז שווארץ, איינע רויט, איינער מאכט א פיקטשור אלס א באטען, איינער האט א פארטע אין שטרייפען או. ד. ג., דער רעזולטאט איז דאס דער ניט ציוניסט וואס בעמערקט דאס מוז בעטראכטען דיא בער וועגונג פאר א מין אנארכיע וואו יעדער טהוט וואס ער וויל. דערמיט צייגט זיך ארויס דער אלטער אונגליק ווען יעדער האט געוואלט בויען פאר זיך איין "במה". קיינער מיינט מיט דעם חלילה קיין שלעכטס, דיא ארבייטער פון דיעזע אונטערנעהמענען מיינען זעהר גוט, נור פאר דעם בעאבאכטער קוקט עס אויס זעהר ניט שען.
ראפפעלס.
ציוניזמוס האט פעראייניגט דאס יודענטהום אין אמעריקא. אידען פון דיא קאונטריס, פון ווייטע שטעדט האבען זיך צוזאמען גערעדט דורך דעם ציוניזמוס. מען קומט זיך צוזאמען אויף קאנווענשאנס. מען קעזט זייעזעלבע נייעס, מען שטרעכט צו איין ציעל. ווען ציוניזמוס מאכט פארטשריטע אין א קליינע קאונטרי ווייסען דאס באלד אלע אידען; מען שרייבט זיך צוזאמען און מען פיהלט א פערבאנד. דורך דיעזע ארבייגונג האט זיך אין דער לעצטער צייט בעוויזען א בעווענונג וועלכע, דאכט זיך, קוקט אויס קליין, דאך איז עס ווערט מען זאל עס בעטראכטען.
זעהר אפט ערהאלטען מיר סירקולארס פון ציוני־ יסטישע סאסייעטיס מיט "ראפפעל טיקעטס", אדער סתם "טיקעטס" וואו מען בעט הילפע, און דאדורך וועט מען קויפען שערס או. ד. ג. מיר טארען ניט פערגעסען אז ציוניזמוס איז ניט קיין טשאריטי, הילפע איז ניט געטהיג. ווען א שטאדט אדער א שטעטעל וויל פערקויפען שערס אויס ליעבע צו דיא קאלאניאל באנק, דארף זיא נור טאהן וויאפיעל זיא קען ביי זיך. מען דארף ניט פערגעסען אז ציוניסטען האבען גענוג ארבייט און גענוג פלאץ געלד צו ספענדען אין זייערע אייגענע שטעדט, און צו ניט ציוניסטען וועלען דיא אויפ־