דיא פאטריאטישע טארבע
פון תשר"ק
ווען פון טהייערן זייד, מיט ווייטע און רויטע שטריי פען און שטערענדלעך אויף א בלויעס הימעל קאך לידינען ווינקעל. ער האט דערפאר נענעבען א פענדעל צו פרענלען פיש וועלכע האט איהם נער קאסט זעכס סענט. דער פעדלער האט זיך אבר גענארט, זעהר מיאוס אבנענארט.
ער האט געבראכט דיא פאהן מיט אנדערע רעגס צו איין סוחר. יענער האט אויסגעקליבען אלע אלטע פארטיכער, אלע אלטע רעקלעך און קאפעלושען און בעצאהלט דערפאר גוטע געלד, דיא פאהן האט ער צוריקגעקעהרט מיט א „נא, דאס איז פאר מיר קיין סחורה.”
דער רעגס פעדלער האט אוועקגעטראגען דיאפאהן מיט א בינטעל שמאטעס צו איין אנדערסוחר. יענער געהמט דיא אלע צוריסענע טראנדטעס, אלע אלטע שיך און סוספענדערס, דיא זיידענע פאהן גיט ער צוריק, ער קען פון דיא קייןגעברויך מאכען.
און דער איד פעדעלט ארום מיט דער „אלד גלארי, אמעריקא'ס שטאלץ, פאר וועלכע קיין שמאטע־הענדלער וויל א פעני גיט געבען. „ווארום, האט ער געפרעגט, „ווארום איז דאס גיט אזוי גוט וויא אנדערע רעגס?”
„מיר קענען עס גיט געברויכען.” דאס איז דער אנטווארט וואס ער האט ערהאלטען איבעראלל. קורץ און שארף.
ער האט דאן בעשלאססען אלליין צו מאכען א געברויך פון דער זיידענער פאהן. ער האט זיך פון דעם אויפגענעהט א גרויסען זאק, א טארבע, צו טראגען אין דעם דיא שמאטעס אויף זיינע קרומע פלייצעס.
און ער איז ארומגעגאנגען מיט דער זיידענער מארבע איבער דיא גאסען פון דער גאלדענער מדינה און געזונגען מיט א גינון פון איבה :
רעגנס, רעגנס! —שמאמסעם, שמאמסעם! ער פלעגט אויפהייבען זיינע אויגען אין דער חיף, ער האט געזעהן גרויסע פאהנען פלאטטערן מיט שטאלץ איבער דיא רייכע הייזער און גליקליכע פאלאסטען און ער האט דאן געטראכט ביי זיך און
עס איז א טרויריגע געשיכטע מיט א טיעפען מאראל, און דיא געשיכטע איז נאך טרויריגער ווען מען בעטראכט דיא פאקט, אז יענער מיט ווע- מען דיא טראגעדיע האט פאסירט הויבט נאר ניט אן צו בעגרייפען דיא מאראל פון דעם.
א איד אין באסטאן, וועלכער איז אריבערגעקו- מען פון דער פינסטערער פערשקלאפטער רוסס- לאנד אין דער ליכטיגער און פרייער אמעריקא מיט דער האפנונג צו מאכען געלד פון בלאטע, האט זיך גענומען צו האנדלען מיט שמאטעס און איז געווארן א רעגס-פעדלער. שמאטעס קויפט מען בילליג, פון א שמאטע זוכט יעדער פטור צו ווערן, א שמאטע בעקומט מען אפטמאל אומזאגסט ווען מען מאכט נור א געבעך-פנים'על און מען שטיי- כעלט ווען יענער רופט „שיני”.
אזוי איז דער קליין דאר אידעל, וועלכער האטאין זיין יוגענד געשטרעבט אין הויכע דרכים, אירדעאלען און פאנטאזיעס, געווארן א פראקטישערשמאטע הענדלער. מיט שמאטעס האט ער גערהאנדעלט, מיט שמאטעס איז איהם געווען פוללזיין קאפ און שמאטעס האט ער געזעהן אין חלוםאון אויף'ן וואהר. נייע זאכען, פרישע און ריינעהאבען פאר איהם קיין רייץ געהאט. שעהנעקליידער, פרעכטיגע טלבושים האבען איהם ניטבעגייסטערט. פלעגט ער בעגענגען רייך־געקליי־דעמע דאמען, אין זיידענס, בלומען און פליטער־לאך, פלעגט ער אנהייבען טראכטען פון דעם סוף,פון דעם תכלית — ווען פון דעם אללעס וועט ווערןשמאטעס און ער וועט זיי אויפקויפען בילליג, זעהרבילליג. ער שטעלט שוין ביי זיך אין דער מחשבהא פרייז אויף דעם.
אבער ניט אימטער איז איהם געלונגען אבצרנארען דיא יענקים און כאפען ביי זיי מציאות.איינמאל איז ער זעהר מיאוס אריינגעפאללעןווען ער איז אין א שעהנעם נאכטימאג געקומען צואיין איירישע גויה פרעגען אויב זיא האט עפעסשמאטעס צו פערקויפען, האט איהם דיא איירישעגויה געצייגט א צוריסענע גרויסע פאהן. דערפעדלער האט דיא פאהן בעטראכט, זיא איז גער