וואם היים ציוניזמום?
(אין פסיכאלאגישער עטיוד)
פון רעווערענד יוסף ועף (זאב)
צום נאנצען פאלק ליידעט מען פיעל, מען לאזטזיך קריכען אויף'ן קאפ, — אללעם, אללעם מראנטמען איבער, אום ניט צו שטערן דיא "איינהייטפון'ם פאלק" דיא מינאריטעט ליידעט, דולדערט,זיא לאזט זיך שפייען אין דער קא'שע, זיא מראנטאיבער אללע צרות און ליידען. אללעם איז ניחא,אבי ניט צופרעכען דעם בנין פון דעם נאנצעןפאלק.
דיא מינאריטעט האפט און גלויבט, אז שפעטער אין דער צוקונפט וועט קומען א צייט אז אויך דיא איבריגע טהיילען פון'ם פאלק וועלן איינזעהן וואו דער אמת איז. און דאס נאנצע פאלק וועט אנ- נעמען דיא אייגענע אידעען און מיינונגען, וועלכע זיינען יעצט אנגענומען נאר ביי א קלענערן צאהל. נון אבער, ווען אין א געוויססען לאנד וואהנט אין עלעמענט, וואס איז פיעל טיעפער פערשיע- דען פון דער איבריגער בעפעלקערונג, — ווען אין א געוויסען לאנד געפינט זיך א מינאריטעט, און דיעזע מינאריטעט בעשטעהט פון נאנץ א בע- זונדערע נאציאן, — דאמאלס איז שווער צו ערווארטען אז דיעזע מינאריטעט זאלן וועלן ליי- דען און פערשווארצט ווערן למובת המדינה. אזא מינאריטעט וויל ניט און קען ניט ליידען און דול- דען ביי דיא א י ב ר י ג ע וועלן איידלער ווערן אזא מינאריטעט זוכט זיך בעסער אפשיידען פון דער איבריגער בעפעלקערונג, זיך מאכען א בעזונדער לעבען דער חרי, א בעזונדער פירמע, א בעזונדער לעבען — און איינפיהרען ביי זיך אזוינע סדרים און אזוינע הנהגות וויא איהר געפעלט און וויא איהר פאסט. דארין שטעקט דער נאנצער נארישער פעה- לער פון אונזערע אסימילאנטען.
זיי שרייען צו דיא אידען: סטייטש, איהר זיינט דאך אין איינגעוואקסענער טהייל פון'ם פאלק וואו איהר וואהנט, — דארפט איהר דאך ווארטען און ליידען פיז דיא גוי'עשע ברידער פון אייער לאנד וועלן איידעל ווערן, איהר זיינט דאך מיט זייא איינס, איינס, איינס...
דיא אידעע פון ציוניזמום, דיא וויעדערבעלעבונג פון דער אידישען זעלבסטשטענדיגקייט — איז אן און פיר זיך ריין און קלאר. א נאציאן דארף און מוז שטרעבען פאר זעלבסטשטענדיגקייט, ווייל דאס איז דער פולם פון איהר לעבען. א נאציאן דארף זעהן, אז דיא פערבינדונג אין וועלכער זיא שטעהט מיט אנדערע פעלקער זאל זיין אויף אזא־אן ארט ארגאניזירט, דאס עס זאלן קענען צוריססען ווערן ווען מען וויל. דער אידישער עלעמענט איז יעצט צו פעסט צוגעשלאסען צו אנדערע פעל־ קער. צו יעדער צייט ווען דער אידישער עלעמענט זעהן איין אז א פאלק איז אין אונז בוגר—זא קע־ נען מיר דאך ניט צעררייסען זאפארט אונזער בונד מיט דיעזען פעררעטהערישען פאלק, ווייל אונזערע פאליטישע פערבינדונג איז צו א י י נ ע. ווען מיר וואלטען אבער עקזיסטירט אלס איין אונאבהענ־ גיגעס פאלק, וואלטען מיר אויך געקענט מאכען פערבינדונגען מיט אנדערע פעלקער; אבער צו יעדער צייט, ווען מיר וואלטען איינגעזעהן אז דער צווייטער צד פאלשעוועט אונז, וואלטען מיר גע־ קענט זאפארט זיך א פשיידען פון איהם, און זוכען נייע פעלקער, מיט וועלכע מיר וואלטען גע־ קענט שליסען א נייעם בונד.
עס איז דא נאך איין אורזאכע, פאר וואס איינע נאציאן שטרעבט צו אונאפהענגיגקייט זאלן מוז אויך דאצו שטרעבען.
אין יעדען לאנד, איז יעדער מענשליכער חברהאין פארהאנדען איינע מינאריטעט, דאס הייסטדיא קלענערע צאהל מענשען וואס האבען אנדערעאידעען, אנדערע זיטען און מיינונגען לויט דערגרעסערער צאהל. דיעזע מינאריטעט מוז זעהראפט ליידען, ווייל זיא קען ניט אויספיהרען איהרעפלעגער, זיא בלייבט תמיד דארונטער אללעםווערט בעשלאסען נאך דעם וויללען און לויט דעםפערלאנג פון דעם גרעסערן צאהל.נאטירליך צוליעב דער ליעבע וואס מען האט
נאטירליך צוליב דער ליעפע וואס מען האט